Appeloogst Santana’s 2020

De tweede grote appeloogst van Eikemaheert begon op 31 augustus en was op 12 september afgerond. Hoewel er weinig bloei was dit jaar en er veel boompjes ernstige schade hadden ondervonden van woelmuizen, is de oogst redelijk goed te noemen: 10-20 procent meer dan in 2019. En van betere kwaliteit, vonden we.

We hebben dit jaar enorm veel hulp gekregen, zodat het aantal plukdagen op één hand te tellen was. Dank aan alle plukkers en aan de cateraars. Ook bijzonder was dat onze verzekeraar Univé met 5 man sterk een ochtend kwam helpen. Ze zeiden het niet, maar wij dachten het wel: “Daar plukt ú de vruchten van”. Het was een mooie ochtend. Vrienden, kennissen, 2 uitzendkrachten en wijzelf hebben in de zon genoten van dit mooie werk.

Nieuwe Oogst – 5 september 2020

Woelmuizenbestrijder Olke

Dit voorjaar wordt onze boomgaard enorm geplaagd door woelmuizen. Door het natte najaar en daarna enorme droogte hebben we de boomstroken niet onkruidvrij kunnen maken. Onder het onkruid en de compost vonden woelmuizen, die er al wel waren, grote kansen om nestjes te bouwen en zich te vermeerderen.

Olke en poes in de boomgaard. De poes doet niets, Olke werkt alle dagen.

Ondertussen zijn ze zich vanaf april/mei tegoed gaan doen aan de boomwortels. Die vreten ze af tot er alleen nog een ‘potloodpunt’ aan zit. De boom kan geen water en voeding meer opnemen, sterft af en je kunt hem zo uit de bodem trekken.

‘Wat kun je er aan doen?’, vraagt iedereen. Wij voelden ons eerst te hopeloos om maar aan een remedie te denken. De gangen zitten overal in de boomgaard. Waar moet je beginnen? Vallen zetten? Wie doet het en wat kost dat allemaal wel niet.

Totdat Olke, onze Jack Russell, goed in ons vizier kwam. Olke ruikt de muizen en hij ving er wel eens één. Dat lukte niet meer, omdat de bodem hard als beton was. Maar hij wees steeds wel aan waar volgens hem een muis of een nest zat. Zodoende zijn we begonnen met het doorlopen van de boomgaard met Olke en een schop. Hij wijst aan, wij breken de grond open en hij zoekt met de neus net zo lang tot we de muis hebben gevonden.

De muizen gaan stil zitten van de stress. Olke heeft geen compassie. Hij dood ze in één beweging en slikt ze met huid en haar door. Onze held heeft er al bijna 80 gevangen inmiddels. Hij heeft er zelfs de Biovaria, de nieuwsbrief voor biologische fruittelers van voorlichtingsinstantie Delphi, mee gehaald. Hulde aan onze held en onze topmedewerker. Het is de ware biologische bestrijding van wat we een enorme plaag kunnen noemen. We hopen op herstel van het evenwicht, waar onze uilen en valk ook bij helpen.

Appeloogst 2019

Onze eerste echte appeloogst is op 17 september binnen, na twee weken doorwerken en uitzoeken hoe we het precies moesten doen. We hebben erg veel hulp gehad. Eerst tips en adviezen gekregen van de bio fruitcollega’s (Smile Fruit) en de voorlichter biologische fruitteelt. In augustus zijn 2 koelcellen in de schuur gebouwd en hebben we kisten besteld en gekregen. Van een collega hebben we plukemmers, karren en trapjes kunnen overnemen. En toen we vervolgens 2 weken geleden begonnen met plukken, raakten we in paniek, omdat het niet lukte om het met zijn tweeën klaar te krijgen. Dankzij hulp van Klaas, Martin, Ardjan, Nancy, Thea, Elisa, Ad, Marja en Krista is het dan uiteindelijk gelukt: alle Santana’s liggen nu in de nieuwe koelcel. De eerste zijn al afgeleverd aan EkoPlaza Groningen, De Guldenroede in Loppersum en we maken bestellingen klaar voor andere klanten in de regio. Het grootste deel gaat naar Stoker/Vogelaar in Biddinghuizen, die voor ons sorteert en verkoopt. We danken iedereen die ons heeft geholpen!

Het begin: de nog volle boomgaard
Piet brengt een van de nieuwe kisten in de boomgaard. Zo blank nog.
Angela plukt
Als dit niet mooi is! Piet, Martin en Ardjan in het paradijs.
Zo worden de kisten vervoerd van en naar de schuur.
Piet en Klaas.
De kippen waren er ook als de kippen bij om appeltjes weg te snaaien!
Nancy trekt de kar. Net als Klaas een plukker met ervaring.
Santana’s in de kist
Petra van den Berg van Mobiele Fruitpers Golden Raand (Uithuizen) kwam op 13 september fruit persen tot heerlijk sap!
De leeggeplukte boomgaard op 17 september. De kippen eten de laatste restjes van de grond.

Wij zijn teler bij slowflowers.nl

In maart 2019 is de site slowflowers.nl online gegaan. Slow flowers Nederland heeft tot doel telers, bloemisten, ateliers en consumenten, met elkaar te verbinden, zodat biologische (SKAL gecertificeerd) bloemen, biologisch dynamische (SKAL + Demeter gecertificeerd) bloemen en slow flowers (geen officiële certificering) in Nederland beter vindbaar, zichtbaar en begrepen worden. Op de site kun je zien waar je echt duurzaam geteelde bloemen kunt kopen, als consument, maar ook als bloemist of groothandel.

Nederlandse Slow flowers zijn:

  • Seizoengebonden – geteeld in het juiste seizoen
  • Lokaal – geteeld in de volle grond en lokaal verspreid
  • Natuurvriendelijk – geteeld met respect voor en in samenwerking met de natuur.

​Eikemaheert is één van de telers van slowflowers en is Skal-gecertificeerd (biologisch)

​ 

Niet-fossiele brandstof in de trekker

Op 22 maart 2019 zijn we overgegaan op Neste MY Renewable Diesel™ tot voor kort Blauwe Diesel 100 genoemd). Dat is diesel op niet-fossiele basis. We rijden nu op gebruikte plantaardige vetten en oliën, die tot diesel zijn geraffineerd. Als de berekeningen kloppen kunnen we onze CO2-footprint qua brandstof hiermee met 89 procent verminderen. Blauwe Diesel is behoorlijk wat duurder dan gewone diesel. Maar het kan nu, dankzij Future Fuels uit Oudehaske. Beter voor het klimaat en voor onze gezondheid, want we stoten ook ongeveer de helft aan uilaatgassen en roet uit. En dat merk je wel, als je zoals wij veel op oude, open trekkertjes rijden, en zelf in de walm zit. Lees meer over Neste MY Renewable Diesel™ en hoe dit werkt.

Eikemaheert plaatst 2 windmolens

Sinds dinsdag 31 juli staan er twee windmolens bij de boomgaard van Eikemaheert. Het zijn de inmiddels wel vertrouwde kleine windmolentjes van EAZ Wind, een Gronings jong bedrijf dat enorm aan de weg timmert. Dankzij E.A.Z. Wind wekken steeds meer bedrijven en nu ook bewoners zelf hun energie op.

Eén molen voorziet in de stroombehoefte van onze biologische kippenschuur (het hoofdgebouw is al voorzien van zonnepanelen). De stroom is nodig voor verlichting, ventilatie, de pomp voor het drinkwater, de voervijzels en het computersysteem. De verwarming van de kippenschuur draait grotendeels op houtsnippers. We gebruiken nu nog een gaskachel als standby, maar denken na over elektrische kachels.

De andere molen is geplaatst voor de Lopster Energie Coöperatie (Lopec), waarvan wij zelf ook lid zijn. Toen de coöperatie bij haar oprichting zocht naar een dak voor 200 zonnepanelen, boden wij het schuurdak van de boerderij aan. Omdat het dak niet 100% zeker het gewicht kon dragen, is dat niet doorgegaan. Dakdekkersbedrijf Berkhout & Co heeft toen de panelen een plek kunnen geven.

Omdat we willen bijdragen aan verduurzaming van de energievoorziening van Loppersum, kern in het aardbevingsgebied, hebben we toen ruimte geboden aan een of twee windmolens voor Lopec. Vanwege de regelgeving is het nu bij één molen gebleven. Maar het doet ons goed dat inwoners van en rond Loppersum, als zij willen, zelf hun energie kunnen opwekken, net als wij zelf doen.

Onze molen gaat pas op 1 oktober draaien, die van Lopec op 31 juli. Wij maken gebruik van de zogenoemde SDE-subsidie. Die subsidie vergoedt het verschil tussen de relatief lage kostprijs van grijze energie en de relatief hoge kostprijs van groene energie over een periode vijftien jaar. Vanwege de snelle plaatsing van de windmolens kunnen we nog niet aan de gang, want dan riskeren we een boete van 1500 euro. We wachten geduldig, ambtelijke molens kunnen niet harder draaien dan ze doen.

We zijn opgetogen over de samenwerking met Lopec en met E.A.Z. Wind, een bedrijf dat alles geregeld heeft, tot en met de vergunningen. Het proces ging supersnel en liep gesmeerd. Alleen hebben de mannen die het graaf- en installatiewerk moesten doen het erg voor hun kiezen gehad. Niet alleen door de warmte, maar ook door een groepje bijen, dat achter was gebleven nadat de imker de kasten had verwijderd. Die hadden precies op de plek gestaan waar onze molen werd geplaatst. De bijen moesten met koud water rustig gehouden worden.

Filmpje: schoffel en trekker

Begin april 2018 leverde de firma Hissink & Zonen uit Oeken ons een prachtige nieuwe machine, waarmee de boomstroken onder de appelbomen vrij van ongewenste begroeiing kunnen houden. Dit schoffeltuig noemen ze in Süd-Tirol, waar het gemaakt is een ‘Krümmler’ (kruimelaar). In  Nederland noemen we het een ‘Ladurner’ naar het familiebedrijf die het produceert.

De heer Harm Hissink was vroeger Eicher-dealer. Eicher maakte in Duitsland ijzersterke trekkers. Onverslijtbaar, vandaar dat de firma niet meer bestaat! Voor onze Ladurner heeft Hissink een smalspoortrekker opgesnord uit de jaren zeventig. Piet en ik hebben allebei geschoffeld op deze nieuwe manier. Oude Eicher en moderne Ladurner gaan prachtig samen.

De aankoop van onze Ladurner is mede mogelijk gemaakt door een subsidie uit het Plattelandsontwikkelingsprogramma 2014-2020 (POP3). De Provincie Groningen stelde POP3 open voor landbouwondernemers die werkzaam zijn in de biologische sector in de provincie voor in investeringen in het duurzamer maken van hun bedrijf. Deze investeringen dragen bij aan een verbetering van het milieu, klimaatbestendigheid, dierenwelzijn, volks- en diergezondheid, landschap, ruimtelijke kwaliteit of biodiversiteit.

Minidocu erwt online te zien

Ingrid Oyevaar filmt het binnenhalen van de oogst van het Wonder van Scheemda op Eikemaheert, 1 augustus 2017 (foto: Ariën Baken)

Ariën Baken, voormalig docent aan landbouwhogeschool Van Hall Larenstein, bracht ons enkele jaren terug een oud vergeten erwtje, het Wonder van Scheemda. De opdracht was het kleine zakje erwtjes te gaan vermeerderen, zodat het weer gegeten kan worden. In 2017 hebben we 12 kilo gezaaid en ongeveer 120 kilo nieuwe erwtjes geoogst. We hebben ook geproefd, gekookt, gegeten en erwtjes opnieuw gedroogd. Publiciste en filmmaakster Ingrid Oyevaar uit Warffum volgde in een minidocumentaire, Swee’Pea revisited, die 8-10 september in première ging tijdens het Hungry! Food & Film Festival in Zweden.

Bekijk nu de aangepaste online-versie van de minidocu!

Erwt valt op bij snertwedstrijd

Helaas, Piet en zijn vriend Dick zijn beiden niet in de prijzen gevallen met hun snert tijdens het 24ste WK Snert- en Stamppot koken op 16 fevruari in Groningen. De heerlijke zoetige erwterige erwtensmaak van het Wonder van Scheemda kon de jury niet over de streep trekken, maar dagblad van het Noorden wél. Lieke van den Krommenacker schreef een prachtig stukje over de erwt en de boer die hem terugkweekte.