Appeloogst 2019

Onze eerste echte appeloogst is op 17 september binnen, na twee weken doorwerken en uitzoeken hoe we het precies moesten doen. We hebben erg veel hulp gehad. Eerst tips en adviezen gekregen van de bio fruitcollega’s (Smile Fruit) en de voorlichter biologische fruitteelt. In augustus zijn 2 koelcellen in de schuur gebouwd en hebben we kisten besteld en gekregen. Van een collega hebben we plukemmers, karren en trapjes kunnen overnemen. En toen we vervolgens 2 weken geleden begonnen met plukken, raakten we in paniek, omdat het niet lukte om het met zijn tweeën klaar te krijgen. Dankzij hulp van Klaas, Martin, Ardjan, Nancy, Thea, Elisa, Ad, Marja en Krista is het dan uiteindelijk gelukt: alle Santana’s liggen nu in de nieuwe koelcel. De eerste zijn al afgeleverd aan EkoPlaza Groningen, De Guldenroede in Loppersum en we maken bestellingen klaar voor andere klanten in de regio. Het grootste deel gaat naar Stoker/Vogelaar in Biddinghuizen, die voor ons sorteert en verkoopt. We danken iedereen die ons heeft geholpen!

Het begin: de nog volle boomgaard
Piet brengt een van de nieuwe kisten in de boomgaard. Zo blank nog.
Angela plukt
Als dit niet mooi is! Piet, Martin en Ardjan in het paradijs.
Zo worden de kisten vervoerd van en naar de schuur.
Piet en Klaas.
De kippen waren er ook als de kippen bij om appeltjes weg te snaaien!
Nancy trekt de kar. Net als Klaas een plukker met ervaring.
Santana’s in de kist
Petra van den Berg van Mobiele Fruitpers Golden Raand (Uithuizen) kwam op 13 september fruit persen tot heerlijk sap!
De leeggeplukte boomgaard op 17 september. De kippen eten de laatste restjes van de grond.

Mittagstunde 29 september 15.00 uur

Met veel plezier bieden op 29 september plek aan een bijzondere voorstelling. De Culturele Raad Middelstum en het NUT Middelstum hebben de voorstelling ‘Mittagstunde’ geprogrammeerd, naar de gelijknamige roman van Dörte Hansen. Zij schreef eerder het prachtige boek Altes Land, dat zich afspeelt in een fruitteeltgebied ten noorden van Hamburg.

In Mittagstunde (het stille uurtje dat vroeger op het platteland zo gewoon was, wanneer het leven tot stilstand kwam) schrijft Hansen over de teloorgang van het dorpsleven, zoals we dat in Europa gekend hebben. Marjoleine de Vos, Fons van Wanroij, Floor Pots, Jos Marcus en Nanne van der Werf hebben dit boek gekozen om er een multimediale voorstelling van te maken met teksten uit het boek, gedichten, film, en muziek en chansons.

Hoe passend is dat thema op onze boerderij, waar het verleden nog zo voelbaar is!

Gedichten/teksten: Marjoleine de Vos. Muziek: Fons van Wanroij, Floor Pots, Jos Marcus en Nanne van der Werff.

Aanvang 15.00 uur Boerderij Eikemaheert, Stedumerweg 28, Loppersum. Entree € 12,50, Reserveren:
06-30433200 of info@cultureleraad-middelstum.nl

Wij zijn teler bij slowflowers.nl

In maart 2019 is de site slowflowers.nl online gegaan. Slow flowers Nederland heeft tot doel telers, bloemisten, ateliers en consumenten, met elkaar te verbinden, zodat biologische (SKAL gecertificeerd) bloemen, biologisch dynamische (SKAL + Demeter gecertificeerd) bloemen en slow flowers (geen officiële certificering) in Nederland beter vindbaar, zichtbaar en begrepen worden. Op de site kun je zien waar je echt duurzaam geteelde bloemen kunt kopen, als consument, maar ook als bloemist of groothandel.

Nederlandse Slow flowers zijn:

  • Seizoengebonden – geteeld in het juiste seizoen
  • Lokaal – geteeld in de volle grond en lokaal verspreid
  • Natuurvriendelijk – geteeld met respect voor en in samenwerking met de natuur.

​Eikemaheert is één van de telers van slowflowers en is Skal-gecertificeerd (biologisch)

​ 

Niet-fossiele brandstof in de trekker

Op 22 maart 2019 zijn we overgegaan op Blauwe Diesel. Dat is diesel op niet-fossiele basis. We rijden nu op gebruikte plantaardige vetten en oliën, die tot diesel zijn geraffineerd. Als de berekeningen kloppen kunnen we onze CO2-footprint qua brandstof hiermee met 89 procent verminderen. Blauwe Diesel is behoorlijk wat duurder dan gewone diesel. Maar het kan nu, dankzij Future Fuels uit Oudehaske. Beter voor het klimaat en voor onze gezondheid, want we stoten ook ongeveer de helft aan uilaatgassen en roet uit. En dat merk je wel, als je zoals wij veel op oude, open trekkertjes rijden, en zelf in de walm zit. Lees meer over Blauwe Diesel en hoe dit werkt.

Eikemaheert plaatst 2 windmolens

Sinds dinsdag 31 juli staan er twee windmolens bij de boomgaard van Eikemaheert. Het zijn de inmiddels wel vertrouwde kleine windmolentjes van EAZ Wind, een Gronings jong bedrijf dat enorm aan de weg timmert. Dankzij E.A.Z. Wind wekken steeds meer bedrijven en nu ook bewoners zelf hun energie op.

Eén molen voorziet in de stroombehoefte van onze biologische kippenschuur (het hoofdgebouw is al voorzien van zonnepanelen). De stroom is nodig voor verlichting, ventilatie, de pomp voor het drinkwater, de voervijzels en het computersysteem. De verwarming van de kippenschuur draait grotendeels op houtsnippers. We gebruiken nu nog een gaskachel als standby, maar denken na over elektrische kachels.

De andere molen is geplaatst voor de Lopster Energie Coöperatie (Lopec), waarvan wij zelf ook lid zijn. Toen de coöperatie bij haar oprichting zocht naar een dak voor 200 zonnepanelen, boden wij het schuurdak van de boerderij aan. Omdat het dak niet 100% zeker het gewicht kon dragen, is dat niet doorgegaan. Dakdekkersbedrijf Berkhout & Co heeft toen de panelen een plek kunnen geven.

Omdat we willen bijdragen aan verduurzaming van de energievoorziening van Loppersum, kern in het aardbevingsgebied, hebben we toen ruimte geboden aan een of twee windmolens voor Lopec. Vanwege de regelgeving is het nu bij één molen gebleven. Maar het doet ons goed dat inwoners van en rond Loppersum, als zij willen, zelf hun energie kunnen opwekken, net als wij zelf doen.

Onze molen gaat pas op 1 oktober draaien, die van Lopec op 31 juli. Wij maken gebruik van de zogenoemde SDE-subsidie. Die subsidie vergoedt het verschil tussen de relatief lage kostprijs van grijze energie en de relatief hoge kostprijs van groene energie over een periode vijftien jaar. Vanwege de snelle plaatsing van de windmolens kunnen we nog niet aan de gang, want dan riskeren we een boete van 1500 euro. We wachten geduldig, ambtelijke molens kunnen niet harder draaien dan ze doen.

We zijn opgetogen over de samenwerking met Lopec en met E.A.Z. Wind, een bedrijf dat alles geregeld heeft, tot en met de vergunningen. Het proces ging supersnel en liep gesmeerd. Alleen hebben de mannen die het graaf- en installatiewerk moesten doen het erg voor hun kiezen gehad. Niet alleen door de warmte, maar ook door een groepje bijen, dat achter was gebleven nadat de imker de kasten had verwijderd. Die hadden precies op de plek gestaan waar onze molen werd geplaatst. De bijen moesten met koud water rustig gehouden worden.

Filmpje: schoffel en trekker

Begin april 2018 leverde de firma Hissink & Zonen uit Oeken ons een prachtige nieuwe machine, waarmee de boomstroken onder de appelbomen vrij van ongewenste begroeiing kunnen houden. Dit schoffeltuig noemen ze in Süd-Tirol, waar het gemaakt is een ‘Krümmler’ (kruimelaar). In  Nederland noemen we het een ‘Ladurner’ naar het familiebedrijf die het produceert.

De heer Harm Hissink was vroeger Eicher-dealer. Eicher maakte in Duitsland ijzersterke trekkers. Onverslijtbaar, vandaar dat de firma niet meer bestaat! Voor onze Ladurner heeft Hissink een smalspoortrekker opgesnord uit de jaren zeventig. Piet en ik hebben allebei geschoffeld op deze nieuwe manier. Oude Eicher en moderne Ladurner gaan prachtig samen.

De aankoop van onze Ladurner is mede mogelijk gemaakt door een subsidie uit het Plattelandsontwikkelingsprogramma 2014-2020 (POP3). De Provincie Groningen stelde POP3 open voor landbouwondernemers die werkzaam zijn in de biologische sector in de provincie voor in investeringen in het duurzamer maken van hun bedrijf. Deze investeringen dragen bij aan een verbetering van het milieu, klimaatbestendigheid, dierenwelzijn, volks- en diergezondheid, landschap, ruimtelijke kwaliteit of biodiversiteit.

Minidocu erwt online te zien

Ingrid Oyevaar filmt het binnenhalen van de oogst van het Wonder van Scheemda op Eikemaheert, 1 augustus 2017 (foto: Ariën Baken)

Ariën Baken, voormalig docent aan landbouwhogeschool Van Hall Larenstein, bracht ons enkele jaren terug een oud vergeten erwtje, het Wonder van Scheemda. De opdracht was het kleine zakje erwtjes te gaan vermeerderen, zodat het weer gegeten kan worden. In 2017 hebben we 12 kilo gezaaid en ongeveer 120 kilo nieuwe erwtjes geoogst. We hebben ook geproefd, gekookt, gegeten en erwtjes opnieuw gedroogd. Publiciste en filmmaakster Ingrid Oyevaar uit Warffum volgde in een minidocumentaire, Swee’Pea revisited, die 8-10 september in première ging tijdens het Hungry! Food & Film Festival in Zweden.

Bekijk nu de aangepaste online-versie van de minidocu!

Erwt valt op bij snertwedstrijd

Helaas, Piet en zijn vriend Dick zijn beiden niet in de prijzen gevallen met hun snert tijdens het 24ste WK Snert- en Stamppot koken op 16 fevruari in Groningen. De heerlijke zoetige erwterige erwtensmaak van het Wonder van Scheemda kon de jury niet over de streep trekken, maar dagblad van het Noorden wél. Lieke van den Krommenacker schreef een prachtig stukje over de erwt en de boer die hem terugkweekte.

Boomgaard is geplant

Op woensdag 17 januari kregen we uit het Limburgse Baarlo onze 3.000 biologische Santana-laagstamboompjes geleverd. We hadden al biologische champost (compost van een champignonnenkwekerij) op het erf liggen. Daarin hebben we de boompjes voorlopig even ingekuild. De temperatuur was wel erg hoog, het stoomde dat het een lieve lust was.

Ingekuilde boompjes in champost: FOUT!

Beginnersfout

Al de volgende dag bleek dat dit fout was. We waren op de BioBeurs en ontmoetten er natuurlijk fruittelers. ‘Nee, die moeten er direct uit, véél te scherp, die champost voor de wortels.’

Hulptroepen

Hoe bewaar je ze dan toch in vredesnaam? Onder een kleed op een wagen, ried een collega aan. Maar dat we vaart moesten maken, was nu eens en temeer duidelijk: de wortels mochten immers niet uitdrogen. We hadden woensdag en vrijdag eens wat geprobeerd en bleken hooguit 200 boompjes per dag te doen. Nu hadden zich in de loop van de tijd wel wat mensen bij ons gemeld: ‘Ik wil wel helpen met planten.’ We gingen er niet van uit dat dat allemaal ook echt zou lukken, maar zijn gaan bellen en facebooken en mailen. En wat bleek: bijna iedereen wilde komen: 1 dag, 2 dagen, iemand meenemen, een hele week komen. Een vriendin kwam cateren, een ander kwam aanbinden, een groep van zorgboerderoij De Olle Bongerd kwam zelfs met 6 man opdagen en wisten een enorm tempo te maken.

Vleugels krijgen

We kregen vleugels met elkaar. Iedereen paste in ons team, iedereen voelde zich verantwoordelijk, vanzelf bleek wat elk het beste lag: boompjes klaarmaken en vervoeren, planten, aanbinden, toch nog ontbrekende bamboestokken ophangen… In twee weken tijd waren Piet en ik maar 3 dagen alleen aan het werk. Het waren de mooiste 2 weken die we tot nu toe op de boerderij hebben gehad: doorgaan en vorderen en het ondertussen ook nog ‘stik’gezellig hebben. Dit is ons ideaal. Bedankt Lieke, Martin, Floris, de Olle Bongerd (Klaas, Jessy, Niels, Jeroen, Hendrik Jan, Annette), Marian, Aukje, Stefan, Ali, Siegrid, Ron, Bert en Marja.

En nu ‘rust’ in de appelhof

De boompjes zaten er na 2 weken puik in, net vóór de vorst. Vorige week hebben we de champost op de boomstroken gebracht. Nu nog hier en daar wat takken uitbuigen en wat slechte boompjes snoeien om er betere vorm in te krijgen. En dan zien wat er gebeurt. Woensdag de voorlichter van Delphi erbij en dan zijn we echt fruitteler op Eikemaheert!

Boompjes uit de netten halen en beschermnetjes (tegen hazen) er om doen.

Floris, Piet en Angela

Het team van de Olle Bongerd en Martin

Koffie en even weer warm worden

 

 

 

 

 

 

 

Vervoeren van de boompjes ging gewoon met een karretje

En dat karretje is multifunctioneel: zie Martin met bamboestokken

Een mooie ochtend met dauw

En een koude ochtend met sneeuw

Trekkerschuurtje wordt hippe ruimte

Midden op ons erf staat een jaren’50-schuurtje, ooit bedoeld om trekkers in te stallen. De machines zijn het schuurtje al jarenlang ontgroeid. Maar wij houden wèl van ons schuurtje. Dus gaan we er iets mee doen: maandelijks verse kip verkopen en over een tijdje ook fruit, dat je deels zelf mag plukken.

Het schuurtje was donker en ongezellig. Diverse mensen adviseerden ons om er grotere ramen in te maken. Jack Brandsma en Francoise de Thouars, interieurontwerpers uit Stedum, dachten ook mee. Een van hun suggesties was het plafond, waaraan isolatieplaten zitten, te bekleden met latten of planken. En om van het schuurtje een soort verlengstuk van onze keuken te maken.

Daarna kwam Ted Jordens. Een kennis met twee rechterhanden en veel ideeën. Hij wilde graag een klus bij ons doen. Zijn project werd na overleg het plafond. We hebben vervolgens beetje bij beetje de aardappelopslag deels afgebroken. De destijds al tweedehands vloerplanken (uit een kazerne in Appingedam) kregen een derde leven in ons trekkerhok.

Ted bedacht een prachtige constructie. Ook de uitvoering nam hij ter hand. Het kostte dagen, weken werk. Nu is het plafond af. We zijn er heel erg blij mee. Het schuurtje is nu zelfs een beetje hip te noemen!

Ted, met timmermanspotlood. De laatste planken heeft hij hier net tegen het plafond geschroefd.

Ook Ted begon over die donkere ruimte en het gebrek aan uitzicht over ons prachtige land vanuit het schuurtje. We hebben, gestimuleerd door hem, betonnen ramen gezocht en gevonden in Brabant. Betonboor Bleeker zaagde de vlakken heel mooi uit. Schilder Straatman uit Appingedam sneed en plaatste nieuwe ruitjes in de ramen. Dank daarvoor!

Als we weer tijd hebben gaan we verder met de vloer, het schilderwerk, het koelcelletje en het interieur. Dit wordt onze favoriete plek op het erf!